Վ. Սարոյան «Հայ ուկը»

 

Կարդացեք Վ. Սարոյան «Հայ ուկը» պատմվածքը և պատասխանեք հարցերին:

  1. Շատ կարճ՝ մի քանի նախադասությամբ պատմեք պատվածքը:
  2. Բնութագրեք մկանը՝ ձեր խոսքը հիմնավորելուվ պատմվածքի հատվածներով:
  3. Ի՞նչ եք կարծում պատմվածքը մկա՞ն մասին էր, թե մկան միջոցով Սարոյանն ուզում էր մարդկանց մասին խոսել: Պատճառաբանեք ձեր պատասխանը:
  4. Ինչո՞ւ զարմացավ օձը:
  5. Ի՞նչ էր այս պատմվածքով Սարոյանն ուզում մեզ սովորեցնել:

Կարծիք

1.Կար չկար մի մուկ կար նրա ունը Արտաշ էր նա հայ մուկ էր նա ապրում էր կենդանաբանական այգում։ Կենդանաբանական այգում մի օձ էլ կար նրա անունը Ռալֆ էր նա սնվում էր մկներով։ Մի օր Արտաշին բռնեցին և տարան, որ Ռալֆը ուտեր Արտաշը բարկացավ և թռավ օձի վրա և տասնինը անգամ խբեց նրա գլխին իսկ օձի գլուխը վնասվեց։ Արտաշին վանդակ տվեցին, որովհետև նա առաջին մուկն էր, որ ծեծել էր մի օձի։5. 2.Մուկը խիզախ, քաջ, անվախ և ուժեղ էր, որովհետև նա ուժեղ խբել էր օձին։ 3.Մկան միջոցով Սարոյանը ուզում էր մարդկանց ասեր, որ երբեք չհուսահատվեք և միշտ առաջ գնացեք հաղթելով բազմաթիվ թշնամիների։ 4.Օձը զարմացավ,որովհետև նա սովոր էր, որ մկները դողում էին և ձորձում էին փախչել իրենից։ 5.Այս պատմվածքով Սարոյանը ուզում էր ասել, որ հույսներդ չկտրեք և միշտ կհաղթեք թշնամուն։
Շատ կարճ՝ մի քանի նախադասությամբ պատմեք պատվածքը: Այս պատմությունը մի հայ մկան մասին էր, ում իր ընկերները Արտաշ էին ասում: նա շատ անվախ էր և չվախեցավ կռվեց օձի դեմ և հաղթեց: Բնութագրեք մկանը՝ ձեր խոսքը հիմնավորելուվ պատմվածքի հատվածներով: Առտաշը շատ անվախ մուկ էր, որովկետև նա հավատաց իր ուժերին և պայքարեց ու հաղթեց իրենից շատ անգամ հզոր կենդանուն: Ի՞նչ եք կարծում պատմվածքը մկա՞ն մասին էր, թե մկան միջոցով Սարոյանն ուզում էր մարդկանց մասին խոսել: Սարոյանն այս պատմությունով ուզում էր մարդկանց մասին խոսել:
1. Կար-չկար մի մուկ կար որին Արտաշ էին անվանում: Մի օր Արտաշին տանում են կենդանաբանական այգու ամենա գեղեցիկ օձի մոտ: Այդ օձի անունն Ռալֆ էր: Ռալֆ շատ գոռոզ էր և սովuր էր որ մկները վախից չկարողանան շարժվել: Ռալֆը շատ զարմացավ երբ տեսավ, որ այս մուկը մյուսների նման չէր վախենում: Հետո Արտաշը հարձակվեց ռալֆի վրա և սկսեց ծեծել նրան, այս ամենը տեսավ պահակը և հետո Արտաշը դարձավ մարդկանց ուշադրության կենտրոնը: 2. Հենց այդ ժամանակ, բոլորովին անսպասելի, Արտաշն ըմբռնեց ամեն ինչ, նա հասկացավ, թե ինչ է կատարվում, թե ինչ է կատարվել այն օրից, երբ բռնվել ու գազանանոց է բերվել, ու նրա ցասումը ելավ ափերից։ Նա վիրավորված էր, այնքան վիրավորված, որ մոռացավ, որ ինքն էլ է մուկ մյուս մկների նման։ Նայեց օձին բացարձակ-մաքուր-հարյուր տոկոսանոց ատելությամբ, ատելությունից էլ ԱՌԱՎԵԼ՝ ցասումով։ 3. Իհարկե այս պատմվախքում Սարոյանը նկարագրել է մարդուն փոխաբերական իմաստով: 4. Օձը զարմացավ, քանի որ Արտաշը նման չէր մյուս մկներին, նա անվախ էր, քաջ: 5. Սարոյանն այս պատմվածքով ուզում էր հասկացնել մարդկանց,որ չի կարելի նվաստանալ պաշտոնյաների աոաջ,եթե գիտակցում են ,որ ճիշտ են, պետք է պայքարեն այդ ճշտի համար:
1.Մի մուկ կար նա հայ մուկ էր, նրա անունը Արտաշ էր մի անգամ Արտաշին բռնում են և տանում են կենդանաբանական այգու ամենագեղեցիկ օձի վանդակ,որի անունը Ռալֆ էր, իսկ օձերին կերակրում էին մկներով: Ռալֆը շատ էր սիրում, որ իրենից վախենում են և դողում են, բայց նա զարմացավ որ Արտաշը մյուս մկների նման չէր վախենում:Երբ եկավ այն ժամանակը երբ պետք է Ռալֆը Արտաշին ուտեր Արտաշը հարձակվեց Ռալֆի վրա և նրան տասնիննը անգամ հարվածեց:Այս ամենը տեսավ պահակը և Արտաշը դարձավ ամենատաղանդավորը:2.Արտաշը անվախ էր,շատ ուժեղ էր,հզոր էր և քաջ էր, որովհետև ոչ մի մուկ չէր կարողանում օձին հաղթել իսկ Արտաշը միակ մուկն էր որ կարողացավ հաղթել օձին: 3. Վ.Սարոյանը մկանը նկարագրելով նա նկատի ուներ մարդկանց: 4. Օձը զարմացավ նրանով, որ ոչ մի մուկ նրան չէր կարողանում հաղթել ինչպես Արտաշը կարողացավ հաղթել նրան: 5. Վ.Սարոյանը այս պատմվացքով ուզում էր մեզ սովորեցնել, որ եթե դու թույլ ես և վախենում ես քո թշնամուց, պետք է ուժ հավաքես որ ուժեղ լինես և կարողանաս քո թշնամուն հաղթել:
1.Մի անգամ մի մուկ է լինում այդ մուկը ապրում է կենդանաբանական այգում նրա անունը լինում է Առտաշ մի օր Առտաշին բռնեցին և տարան մի օձի մոտ այդ օձի անունը Ռայլֆ էր և այդ օձը մկաներով է սնվում:Սկզբում Առտաշը չգիտեր,թե նրան ինչի համար են բռնել:Եվ նրան տարան Ռայլֆի մոտ ու մկանը դրեցին Ռայլֆի վանդակում, որ Ռայլֆը մկանը ուտի:Ռայլֆը սովոր էր, որ մկները իր մոտ ծվծվում են և հենց մկները ծվծվում են Ռայլֆի մոտ Ռայլֆը ուտում է այդ մկանը:Հետո այդ Առտաշը իմացավ, որ իրեն տարել են Ռայլֆի մոտ, որ Ռայլֆը իրեն ուտի և Առտաշը զայրացավ և անմիջապես թռավ ուղիղ Ռայլֆի գլխին և սկսեց մի քանի անգամ հարվածել Ռայլֆի գլխին և այդ կենդանաբանական այգու պահակը տեսավ, որ այդ մուկը օձի հետ կռվում էր և հաղթեց օձին նրան հանեց օձի վանդակից նրան առանձին վանդակ տվեց այդ պահակը:2.Մուկը հայերի նման քաջ էր համառցակ էր և ճիշտ է նա փոքր էր,բայց նա հաղթեց օձին:3.Մկան միջոցով Սարոյանը ուզում էր մարդկանց ասեր, որ երբեք չհուսահատվեք և միշտ առաջ գնացեք հաղթելով բազմաթիվ թշնամիների։4.Օձը զարմացած էր, որովհետև բոլոր մկներին, որ բերում են Ռայլֆի մոտ նրանք վախից ծվծվում են և Ռայլֆը ուտում է այդ մկաներին, իսկ, որ արդեն Առտաշին բերեցին Ռայլֆի մոտ Առտաշը չըծվծվաց և օձը զարմացավ, որ Առտաշը չըծվծվաց:5.Վիրամ Սարոյանը մեզ այս պատմվացքով սովորեցրեց, որ հույսներդ մի կտրեք,եթե դուք միբանը գիտեք,որ կարող էք անել ուրեմն դուք ամպայման պետք է այդ բանը անեք և հանկարծ ձեր հույսը չըկտրեք այդ մտքից ու ասեք, որ այդ բանը չեք կարող աբել:
1. Կար չկար մի մուկ կար նա սովորական մուկ չէր նրան ընկերները անվանում էին Արտաշ, նա ապրում էր կենդանաբանական այգում, նրան տանում էին ամենա գեղեցիկ օձի մոտ օձի անունը Ռայլֆ էր: 2. Այս պատմության մուկը ուժեղ էր, ճարպիկ էր ,անվախ էր, որովհետև նա ոչվոքից չէր վախենու, և իր ուժերի վրա վստահ էր: 3. Սարոյանը մկան միջոցով ուզում էր մարդկանց մասին խոսել, նա ուզում էր մարդկանց դաս տալ: 4. Օձը զարմացավ, որ այս ճստիկ մստիկ մուկը կարող էր ինձ ոտքերով հարվածել: 5. Սարոյանը ուզում էր այս պատմվացքով մեզ սովորեցնել, որ պետք չէ քեզ մեծի տեղ դնել:
Մի մուկ կար նրան ասում էին Արտաշ և ինքը շատ քաջ էր,ու մի օր իրան տարան կենդանաբանական այգի:Իրան տարան կենդանաբանական այգի որ կերցնեն օձերին,և նրան կերցնում էին ամենասիրուն օձին օձերից և նրա անունը Ռալյֆա:Բայց Արտաշը չվախեցավ ոնցվոր մյուս մկները դողդողալով բայց երբ Ռալյֆին բերեցին Արտաշին Արտաշը թռավ Ռալյֆի վրա պտտվեց ու իրա ոտքերով խբում էր Ռալյֆի գլխին 19 անգամ,իսկ Ռալյֆը փախավ:2.Մուկը շատ ուժեղ էր ու մենակ ինքնա հաղթել օձին:3.Վ.Սարոյանը երբ գրում էր մկան մասին նա իսկականից գրում էր մարսի մասին:4.Օձը զարմացավ որ մենակ Արտաշը կարա հաղթի օձին ու մյուս մկներին նման չի և որ ինքը վախկոտ չի:5.Վ.Սարոյանը մեզ այդ հեքիաթից սովորացրեց որ հետոինչ որ դու պուճուր էս,մի մտածի որ դու չես կարողանա հաղթել իմացի որ դու կարաս հաղթել եթե չվախենաս քեզնից մեծ այ իմացի որ քեզնից մեծը չի կարում քեզ հաղթել եթե դու կհավատաս ինքտ քեզ:
1․Կար չկար մի մուկ կար։ Ապրում էր գազանանոցի բակում։ Մի օր մուկ բռնողը բռնեց նրան և գցեց ամենագեղեցիկ օձի՝ Ռալֆի վանդակը։ Նա հայ մուկն էր, նրան իր ընկերները Արտաշ էին անվանում։ Բոլոր մկներին մի նպատակով էին բռնել։ Նրանք գազանանոցի օձերի համար էին։ Ամեն օր ամեն օձի մի մուկ էին տալիս։ Արտաշը, որ իմացավ օձի պլանը նա կատաղեց, զայրացավ, հարձակվեց Ռալֆի վրա և հաղթեց նրան։ 2․ Նա անվախ և հզոր մուկ էր, որովհետև "Արտաշն այնպիսի ուժով նետվեց Ռալֆի վրա, որ օձն ապշահար եղավ ու անակնկալից շունչը կտրվեց։ Իսկ հետո Արտաշը մի այնպիսի՜ ուժով ցատկեց, ցատկեց բարձր, շատ բարձր, ինչպես չէր կարող ոչ մի մուկ։ Օձի վրա նետվելուն պես Արտաշը շրջվեց Ռալֆի գլխի կողմը, պրկեց չորս ոտքերն ու թրխկոցով ոստնեց ուղիղ Ռալֆի գլխին։" 3․ Նա մկան միջոցով ուզում էր խոսել հայաստանի մասին։ 4․ Ռալֆը զարմացավ, որովհետև "Արտաշն այնպիսի ուժով նետվեց Ռալֆի վրա, որ օձն ապշահար եղավ ու անակնկալից շունչը կտրվեց"։ 5․ Վիլյամ Սարոյանը այս պատմվածքով ուզում էր ասել, որ Հայաստանը փոքր է, բայց պետք չե ասել, որ Թուրքիան ավելի ուժեղ է և կհախթի։
1. Կար-չկար մի մուկ կար նրա անունը Արտաշ էր նա սովորական մուկ չեր նա <<հայ մուկ>> էր նա ապրում էր կենթանաբանական այգում նրան , մի օր տարան շատ գեղեցիկ օձի մոտ: 2. Արտաշը շատ անվախ էր , շատ հաղթանդամ և ուժեղ նա նաև ճարպիկ էր , որովհետև նա վստահ էր և հավատում էր իր ուժերին:3. Ես կարծում եմ , որ Սարոյանն ուզել է խոսել Հայաստանի մասին և մարդկանց , ինչպես էլ հայաստանը փոքր է , բայց եթե հավատում են իր ուժերին Հայերը նրանք կհաղթեն:
1.Մի հայ մուկ կար մյուս մկները գիտեին որ հայ մուկի անունը արտաշ եր նրան բռնեց և մյուս մկներին:նրանց տարան գազանանոց օձի կերակուր :արտաշին հասավ ամենա սիրուն օձը:նրա անունը ռալֆեր:ռալֆը ուզում եր ուտեր արտաշին բայց արտաշը չեր վախում և թռավ օձի վրա ու հարվածեց գլուխին:օձը փախավ:2.Հայ մուկը ուժեղա և չի վախում օձից:4.օձը զարմացավ որովհետև հայ մուկը շատ պուճուր եր բայ օձին ոտերով հարվածեց19 անգամ:5.Վ.ՍԱՐՈՅԱՆԸ մեզ ուզում եր սովորեցնել որ կապ չունի եթե դու փոքրես կարևորը որ դու ուժեղես և չես վախում
Պատմությունը Արտաշ անունով մի հայ մկան մասին էր, որը նման չէր մյուսներին: Նա քաջ էր, վստահ իր ուժերի վրա:Նրան բռնում են և տանում օձի վանդակ ՝ իբրև կերակուր: Բայց, քանի որ նա շատ քաջ էր և անվախ, կարողացավ հաղթել անգամ անհաղթելի օձին: Արտաշն այնպիսի ուժով նետվեց Ռալֆի վրա, որ օձն ապշահար եղավ ու անակնկալից շունչը կտրվեց։ Վստահ եմ, որ պատմվածքի հեղինակը ցանկացել է մկան միջոցով մարդկանց մասին խոսել, ցույց տալ, որ ամենանաելանելի վիճակից անգամ ելք կա: Օձը զարմացավ, որովհետև նա սովոր էր, որ մկները պետք է աղերսող հայացքով իրեն նայեին, բայց Արտաշը ոչ միայն չվախեցավ նրանից այլ նաև նախահարձակ եղավ:
Պատմությունը մի մկան մասին է,որը ապրում էր գազանանոցում ։Նրա անունը Արտաշ էր։ Մկնիկը շատ հպարտ,մյուսներին չնմանվող,երբեմն կոպիտ հայ մուկ էր։Նրան մի օր գցում են օձի վանդակը,որպես ընթրիք։Օձի անունը Ռալֆ էր,որին փոքրիկ մկնիկը արդար կռվի ժամանակ հաղթում է ։ Այս պատմվածքի հերոսի՝մկան միջոցով ,Վիլյամ Սարոյանը մարդկանց մասին էր խոսում։Նա ուզում էր ասել,որ հզորները չպետք է խեղճերին նեղացնեն։Օձը զարմացել էր,որովհետև միշտ մկնիկները իրենից վախեցել էին,իսկ այս մեկը շատ անվախ ու քաջ էր։
Պատմությունը մի մկան մասին է, որի անունը Արտաշ է։Նա ապրում էր գազանանոցում։Արտաշը շատ հպարտ,երբեմն կոպիտ,մյուսներին չնմանվող հայ մուկ էր։Մի օր մկնիկին գցում են գազանանոցի օձի՝Ռալֆի վանդակը,որպես ընթրիք։Արտաշը արդար ու ազնիվ կռվի ժամանակ հաղթում է ինքնահավան օձին։ Օձը շատ էր զարմացել մկնիկի քաջության վրա,քանի որ ինքը սովոր էր, որ բոլորը իրենից պետք է վախենային։Այս պատմվածքի մկնիկի միջոցով Վիլյամ Սարոյանը խոսում էր մարդկանց մասին,որ հզորները չպետք է նեղացնեն խեղճերին։
Պատմությունը մի մկան մասին է, որի անունը Արտաշ է։Նա ապրում էր գազանանոցում։Արտաշը շատ հպարտ,երբեմն կոպիտ,մյուսներին չնմանվող հայ մուկ էր։Մի օր մկնիկին գցում են գազանանոցի օձի՝Ռալֆի վանդակը,որպես ընթրիք։Արտաշը արդար ու ազնիվ կռվի ժամանակ հաղթում է ինքնահավան օձին։ Օձը շատ էր զարմացել մկնիկի քաջության վրա,քանի որ ինքը սովոր էր, որ բոլորը իրենից պետք է վախենային։Այս պատմվածքի մկնիկի միջոցով Վիլյամ Սարոյանը խոսում էր մարդկանց մասին,որ հզորները չպետք է նեղացնեն խեղճերին։
1.Այս պատմվածքը մի խիզախ մկան մասին է, ով հաղթեց օձին: 2.Նա շատ քաջ էր: Իսկ հետո Արտաշը մի այնպիսի՜ ուժով ցատկեց, ցատկեց բարձր, շատ բարձր, ինչպես չէր կարող ոչ մի մուկ։ Օձի վրա նետվելուն պես Արտաշը շրջվեց Ռալֆի գլխի կողմը, պրկեց չորս ոտքերն ու թրխկոցով ոստնեց ուղիղ Ռալֆի գլխին։ 3.Պատմվածքը մարդկանց մասին է: Վ. Սարոյանը ուզում է բացատրել, որ ոչինչ չի կարող խանգարել, եթե մի բան շատ ես ուզում: 4.Նա չէր պատկերացնում, որ մուկը կարող է այդքան ուժեղ լինել: 5.Որ կյանքում պետք չէ ոչինչից վախենալ:
1. Պատմվածքը մի փոքրիկ մկան՝ Արտաշի մասին է, որին բռնեցին ու տարան կենդանաբանական այգի: Դրեցին ամենագեղեցիկ օձի՝ Ռալֆի վանդակը, որ օձն ուտի: 2. Արտաշը շատ ուժեղ էր և քաջ: Նա այնպիսի ուժով նետվեց Ռալֆի վրա, որ օձն ապշահար եղավ ու անակնկալից շունչը կտրվեց։ 3. Այս պատմվածքով Սարոյանն ցույց է տալիս մի իրավիճակ, որում կարող է հայտնվել նաև մարդը: 4. Օձը զարմացավ, որովհետև մկան հարձակումը նրա համար անակնկալ էր: Նա մտածում էր, որ Արտաշը կլինի մյուս մկների նման ու վախից կդողա, բայց Արտաշը խիզախ էր: 5. Այս պատմվածքով Սարոյանն ուզում է մեզ սովորեցնել, որ երբեq չհուսահատվենք, միշտ լինեք խիզախ, ուժեղ և ոչնչից չվախենանք:
1.Արտաշ անունով հայ մուկը ապրում էր գգազանանոցում, իր ընկերների հետ: Ամեն անգամ մի մուկ էր գնում, բայց էլ հետ չէր գալիս, ոչ մեկ չգիտեր, թե ինչու են գնում: Մի անգամ հերթը հասավ Արտաշին և նրան տարան Ռայֆ անունով օձի մոտ, նա այնտեղ ամենագեղեցիկն էր ու ամենաօձը: Օձը սպասում էր, որ մուկը պետք է վախենա, դողա, ծվծվա, բայց Արտաշը դա տեսնելով գազազեց, ցասում զգաց և հարձակվեց օձի վրա: Ռայֆը վախից փախավ հետնախուց: Այս ամենը տեսնելով գազանանոցի պահակը Արտաշին հանեց օձի վանդակից և դրեց մեկ այլ առանձին վանդակ ուր նա արդեն ցուցադրվում էր որպես կենդանի այլ ոչ թե սովորական կերակուր մուկ: 2.Արտաշը հայ մուկ էր, նա hպարտ, երբեմն՝ կոպիտ, իսկ մեկ-մեկ էլ կարող էր նույնիսկ կատաղել։ 3.Պատմությունը մկան մասին էր, նաև կենդաների միջոցով Սարոյանը փորձում էր բացատրել, որ յուրաքանչուր մարդ պետք է կարողանա ինքնիրեն պաշտպանի: 4. Օձը զարմացավ, որովհետև դեռ չէր տեսել իրենից ուժեղ մուկ: 5.Սարոյանը մեզ ուզում էր սովորեցնել, որ կապ չունի չափսը, արտաքինը կարևորը նրա խելքն ու ուժն էր և պետք չէ թերագնահատել ուրիշին:
Այս պատմությունը մի մկան մասին է:Կար-չկար մի մուկ:Նա Հայ մուկ էր,նրա անունը Արտաշ էր:Արտաշն նմա չեր մյուս մկներին:Մի անգամ Արտաշին բրնում են և տանում են կենդաբանական այգու ամենագեղեցիկ օձի վանդակում,որի անունը Ռայֆ էր ,իսկ օձերին միյան կերակրում էին մկներով:Ռայֆը տեսավ Առտաշին,և սպասում էր երբ պիտի դողա,ծվծվա ինչպես միշտ արել են բոլոր մկները:Երբ Ռայլֆը ուզում եր Առտաշին բռնել և ուտել:Առտաշն նայեց Ռայլֆին նա հասկացավ,էթ ինչ է կատարվում :Առտաշն անմիջապես թռավ Ռայլֆի գղին և սկսեց մի քանի անգամ հարվածել:Ռայլֆի գլուխը արդեն վնասվել էր:Մուկն իսկական կռիվ էր տվել օձի հետ, ազնիվ ու արդար:բայց մուկը հաղթել էր նրան:Գազանապահը հանեց Արտաշին օձի վանդակից ու դրեց մի ուրիշ վանդակ:Արտաշը անվախ էր,քաջ էր ուժեղ էր ինչպես հայերը,մուկը չափերով փոքր էր,բայց նա հաղթեց հսկա օձի:Վ. Սարոյանը այս պատմվացքը գրելով,ուզում էր մեզ սովորեցներ որ թույլ ես և վախենումես քո թշնամուց չվախենաս և կարողանաս հաղթել քո թշնամուն,իչքան էլ դժվար լինի:
1.Արտաշ անունով Հայ մուկը ապրում էր օձերի գազանանոցում:Ամեն օր մի մուկ էր գնում և ետ չէր գալիս,ոչ ոք չգիտեր, ուր էին տանում այդ մկներին:Մի օր բռնեցին Արտաշին և գցեցին Ռալֆ օձի մոտ, Արտաշը իմացավ, թե ինչի համար են մկները:Արտաշը բարկացավ և սկսեց կռվել Ռալֆի հետ և հաղթեց՝ ազնիվ և արդար:Այդ ամենը նաև տեսավ օձերի գազանանոցի պահակը և Արտաշին տեղափոխեց այլ գեղեցիկ վանդակ, որտեղ ցուցադրվում էր, որպես կենդանի, այլ ոչ թե որպես սովորակն մուկ:2.Հայ մկան անուն էր Արտաշ,Արտաշը շատ հզոր էր և չէր վախենում ոչ մի բանից: 3.Այս պատմվածքը մկան մասին չէր այլ մարդկանց մասին,որովհետև Սարոյանը մարդկանց մասին էր ուզում խոսել:Ես կարծում եմ, որ սա ավելի շատ առակ է,քան թե պատմվածք: 4.Օձը զարմացավ ,որ Հայ մուկը կարող է այդքան հզոր և անվախ լինել: 5.Ի՞նչ էր այս պատմվածքով Սարոյանն ուզում մեզ սովորեցնել: Սարոյանի այս պատմվածքը ուզում է մեզ սովորեցնել,որ կապ չունի չափսը,արտաքինը, կարևորը ցանկությունն է և խիզախությունը:
1.Կար չկար մի մուկ կար, որն ապրում իր քույրերի, եղբայրների, ընկերների, բարեկամների և ինչպես սովորաբար լինում է, նաև թշնամիների հետ: Ինքը տարբերվում էր մյուս մկներից: Դրա համար նրան ընկերները անվանում էին Արտաշ, որովհետև նա հայ մուկ էր: Ինչպես բոլոր մկներին,Արտաշին էլ բռնեցին և տարան գազանանոց, որպեսզի կերեկրեն օձերին:Նրան գցեցին Ռալֆ օձի վանդակը: Արտաշը ըմբոստացավ և սկսեց հարվածել Ռալֆին: Նրա հարվածներից Ռալֆը ուշքի չէր գալիս և նրան թվում էր, թե հարվածողը մուկ չէր, այլ մի աժդահա: Արտաշը հաղթեց Ռալֆին, որովհետև իր պայքարը ազնիվ էր և պաշտպանում էր ինքն իրեն: 2.Տարբերվում է մյուսներից ՙՙԱյս տղան անուն չուներ, բայց անձնավորություն էր: Հպարտ մուկ էր նա։ Երբեմն՝ կոպիտ, իսկ մեկ-մեկ էլ կարող էր նույնիսկ կատաղել։ Թեև անուն չուներ, բայց ՄՅՈՒՍ ՄԿՆԵՐԸ նրա մասին մտածում էին որպես Արտաշի։ Թե ինչու՝ ոչ ոք չգիտեր։ Բայց անունը ճիշտ նրա համար էր։ Արտաշը նման չէր մյուս մկներին։ Նա հայ մուկ էր՚՚։ 3. Պատմվածքը նման է առակի, որտեղ Վ.Սարոյանը մկան միջոցով խոսում է մարդու մասին: Կապ չունի չափերդ մեծ է թե փոքր, եթե պայքարդ ազնիվ է և արդար,ապա միշտ կհաղթես: 4.Օձը զարմացավ, որովհետև սովորաբար օձը վանդակում տեսել էր դողացող, գութ հայցող մուկ, նման մուկ ինքը չէր տեսել:
1. Մի մուկ կար որի անունը Արտաշ էր: Ինքը ապրում էր իր աշխարհում իր եղբայրների և քույրերի հետ և բազմաթիվ ընկերների ու մի քանի թշնամիների հետ, Նա հպարտ մուկ էր, բայց մի օր մուկ բռնողը բռնեց նրան և գցեց մի վանդակ, որտեղ եղել են ուրիշ մկներ: Արտաշը նման չէր մյուս մկների, նա հայ մուկ էր: Մկներին բռնում են օձի համար, որի անունը Ռալֆն էր: Մի օր ել Արտաշին գցելեն օձի վանդակ: Բոլորի և օձի համար անսպասելի Արտաշը սկսեց կռվել և հաղթեց ազնիվ ու արդար: Արտաշին դրեցին առանձին վանդակի մեջ և ցուցադրում էին, որովհետև ինքը մկերից ամենատաղադաորն էր: 2. Արտաշը նման չեր մյուս մկներին նա հայ մուկ էր: Այդ տղան, որ բռնվել էր, անուն չուն էր, բայց ազնաորություներ: Հպարտ մուկ եր նա: Երփեմն կոպիտ, իսկ մեկ-մեկ էլ կարող էր նույնիսկ կատաղել: 3. Սարոյանը Արտաշի միջոցով ուզում էր մարդկանց հետ խոսել: Մուկն իսկական կռիվ էր տվել օձի հետ ազնիվ ու արդար կռիվ, ու հաղթել է նրան: 4. Օձը զարմացավ, որովհետև ոչ մի մուկ իրեն այտպես չեր պահել: 5. Սարոյանը այդ պատմվացքով ուզում է մեզ սովորացնել, որ եթե լինես ազնիվ ու հպարդ կհախտահարես բոլոր դժվարություն էրը:
1. Պատմվածքը մի փոքրիկ մկան՝ Արտաշի մասին է, որը ապրում էր իր առանձին աշխարհում և որին բռնեցին ու տարան կենդանաբանական այգի: Նրան գցեցին մի ամենագեղեցիկ օձի Ռալֆի վանդակը, որպես կեր օձի համար: 2. Արտաշը շատ ուժեղ էր, խելացի և քաջ: եՎ փաստորեն նա հասկացավ թե ինչ ճիշտ քայլ պետք է անի դժվար իրավիճակում: Նա տարբերվում էր մյուս մկներից քանի որ նա հայ մուկ էր: Նա այնպիսի ուժով նետվեց Ռալֆի վրա, որ օձն ապշահար եղավ ու անակնկալից շունչը կտրվեց։ 3. Այս պատմվածքով Սարոյանն ցույց տվեց իրավիճակ, որում կարող է հայտնվել նաև մարդը: 4. Օձը զարմացավ, որովհետև չեր սպասում նման խիզախ հարձակում: Նա մտածում էր, որ Արտաշը կլինի մյուս մկների նման ու վախից կդողա, բայց Արտաշը խիզախ էր: 5. Այս պատմվածքով Սարոյանն սովորեցնում է որ մարդու չափսերը կարևոր չեն, կարևորը մարդու հոգու ուժն է, համարձակությունը, ինքնավստահությունը:
Պատմվածքի հերոսն էր մուկը:Նա առանձնահատուկ մուկ էր:Նրան ասում էին Արշակ:Արշակը տարբերվում էր մյուսներից:Նա հպարտ,շատ խիզախ և ինքնավստահ Հայ մուկ էր:Նա ապրում էր իր սեփական աշխարհում: Պատմվածքի մյուս հերոսն էր Օձը՝Ռալֆը:Ռալֆը գազանանոցի ամենաօձ Օձերից մեկն էր:Օձերը նախընտում են կենդանի ընթրիք:Բոլոր մկներից բռնում էին օձերին կերակրելու համար: Մի օր Արշակին գցեցին Ռալֆի վանդակը:Ռալֆը շատ մկներ էր կերել,բայց Արշակի նմանին դեռ չէր հանդիպել:Արշակը անսպասելի հարձակվեց Օձի վրա:Օձը չեր սպասում նման հարձակման,բայց մուկը համարձակորեն կռվվեց մինչև վերջ: Այս ամենը սկզբից մինչև վերջ տեսել էր գազապահներիրց մեկը և ապշել:Դրանից հետո նա Արշակին հանել և դրել էր ուրիշ վանդակի մեջ:Արշակը դարձել էր գազանանոցի ամենատաղանդավոր մուկը: Այս պատմվածքը մեզ սովորեցնում է,որ ամենափոքր էակներն էլ ունեն հպարտություն և ինքնասիրություն:Պետք չե նրանց նայել վերեվից...

Կարծիք ավելացնել

CAPTCHA
Կարծիքը հրապարակելու համար մուտքագրեք գումարը
10 + 6 =
Solve this simple math problem and enter the result. E.g. for 1+3, enter 4.